Berichten

Boodschap bij het einde van het kerkelijk jaar

Broeders en zusters in Christus,

Steeds meer raken we in ons Limburgse land gewend aan priesters van buitenlandse komaf. Soms hebben ze ook namen waaraan we even moeten wennen. Zo is er
op dit moment in Roermond een diaken-assistent uit Sri Lanka op weg naar het priesterschap en zijn naam is Christyraj [spreek uit Kristi-Ratsj]: een naam met een betekenis. Letterlijk vertaald betekent zijn naam: Christus Koning.

Christus Koning is het feest dat we vandaag vieren. Wie denkt dat deze feestdag betekent dat het voor mensen die in Christus geloven altijd rozengeur en maneschijn is en dat het opsteken van een noveenkaars alle kleine problemen van een gelovig mens wegneemt en grote moeilijkheden voorkomt, omdat het Christus Koning gunstig stemt, kan voor grote teleurstellingen komen te staan.

Kapelaan Christyraj heeft in 2004 in Sri Lanka de grote tsunami meegemaakt. In ons westers denken zouden wij al gauw redeneren: “Zie je nou wel dat God niet bestaat, anders zou Hij zoiets niet laten gebeuren.” Maar kapelaan Christyraj gaat daar heel anders mee om. Hij wist waarover hij het had, toen hij enkele weken geleden in een woordje tijdens de doordeweekse mis bijna onopvallend zei dat het koningschap van Christus ons leven ten goede kan veranderen, maar ons ook zwaar kan vallen.

Veel mensen in onze omgeving die iets ingrijpends ervaren, zijn geneigd om het geloof in Christus terzijde te schuiven. Kruisbeelden verhuizen van de huiskamer naar de kringloop en ze geven hun kind zeker geen naam als Christyraj.
Geen Christus Koning meer, maar van nu af zelf koning.

Dat is sowieso de manier waarop velen in onze tijd naar hun eigen leven kijken: “Ik beslis zelf over alles, tot en met het einde van mijn leven toe.”
U kent vast voorbeelden uit uw eigen omgeving, misschien wel in uw eigen familie.

Toch zegt Jezus in het evangelie van vandaag tegen Pilatus: “Ja, koning ben Ik. Mijn koningschap is evenwel niet van hier.” En Hij voegt eraan toe: “Hiertoe werd Ik geboren en hiertoe ben Ik in de wereld gekomen om getuigenis af te leggen van de waarheid. Alwie uit de waarheid is luistert naar mijn stem.”

Jezus spreekt in het evangelie vaak over de komst van het rijk van God. Waarom is het belangrijk om vandaag een scène uit het passieverhaal van Jezus te lezen? Helpt het ons om te begrijpen wat het koningschap van Jezus, van het rijk van God, werkelijk inhoudt? Pilatus herkent het koningschap van Jezus niet. En vaak genoeg hebben ook Jezus’ leerlingen zichzelf de belangrijkste plaatsen naast Hem, in een louter aards soort koninkrijk, toegeëigend.

Toen Jezus door de Farizeeën de vraag werd gesteld wanneer het rijk Gods zou komen, gaf Hij hun als antwoord: “De komst van het rijk Gods kun je niet waarnemen. Je kunt niet zeggen: Kijk, hier is het of daar is het. Want het rijk Gods is midden onder u.”

Hoe herkennen we dan dat Christus koning is in ons eigen leven? Jezus geeft zelf aan dat zijn koningschap niet aards is. Het ‘koninkrijk van God’ is van elders;
het vestigt zich in mijn eigen leven. Het is ‘innerlijk’ aanwezig. Het Koninkrijk Gods is binnen handbereik. Alleen God kan mij inspireren om er een stap dichter bij te komen, er binnen te gaan en het zo tot een realiteit in mijn leven te maken. Zo zal het Rijk Gods meer en meer werkelijkheid kunnen worden.
Hoe onze persoonlijke situatie ook is.

Het koninkrijk van Christus is niet van deze wereld, maar wel ervaarbaar in deze wereld. Elke keer als iemand uit liefde handelt, is daar Gods rijk. Waar waarheid, schoonheid, eenheid en gerechtigheid worden gezaaid – hoe klein ook – daar groeit Christus’ rijk. Waar we vriendelijkheid, zachtmoedigheid, mededogen, edelmoedigheid geven of ontvangen, ervaren we Christus’ koninkrijk.

Zijn koninkrijk is niet van deze wereld. Dat antwoord krijgt Pilatus van Jezus en dat antwoord krijgen wij als zijn leerlingen ook. Jezus’ koninkrijk komt als een innerlijk rijk dat zich wil vestigen in ons leven. Jezus antwoordt dat het al aanwezig is, maar niet van deze wereld is, en vaak nog onzichtbaar: “Het koninkrijk van God is onder u”.
Of met andere woorden: “Het is in u.”

Het is aan ons om Zijn koninkrijk in ons toe te laten en het te laten groeien; om Hem in ons leven Christyraj – Christus Koning – te laten zijn, omdat deze koning op een andere manier naar ons omziet dan vele aardse koningen.

In deze geest mogen wij de Advent gaan beleven als tijd van verwachting van Christus, de koning die komt.

Roermond, laatste zondag van het kerkelijke jaar 2021

+ Harrie Smeets, bisschop van Roermond

Berichtgeving kerkelijke leven in ons bisdom en onze parochie

Door het bericht over de gezondheidstoestand van onze Bisschop Harrie Smeets is er grote droefenis neergedaald over ons Bisdom. We kunnen niet anders dan intens hopen en bidden voor hem en ons Bisdom; liefst om het wonder van genezing, maar in elk geval ook om kracht naar kruis voor de Bisschop en zijn familie alsook de direct betrokkenen.

Desondanks gaat het kerkelijke leven door onder leiding van de beide bestuurders Mgr. Maessen en de nieuwe vicaris generaal Quaedvlieg. Zo mogen we u bekend maken wie de opvolger zal zijn van kapelaan Marco Figliola, die zelf eind augustus ons gaat verlaten voor zijn studieopdracht Kerkgeschiedenis in Rome met het oog op een toekomstig docentschap te Rolduc en andere instellingen:

Onze nieuwe kapelaan heet Christyraj Francis: Hij is momenteel 29 jaar en geboortig van Sri Lanka. Sedert 2015 studeert hij te Rolduc, zijn taalbeheersing is goed en hij liep verschillende uitstekend beoordeelde pastorale en catechetische stages in Zuid Limburg.
Komende 6 juli reist hij naar Sri Lanka om eind augustus aldaar de diakenwijding te ontvangen. Rond 3 september zal hij terugkeren en zijn intrek nemen in de kapelanie van Herten om daarna het takenpakket van kapelaan Marco over te nemen.
We zijn verheugd over deze spoedige opvolging en we heten kapelaan Christyraj dan ook van harte welkom in Herten en in Roermond. We bidden voor hem om veel arbeidsvreugde in ons midden en vooral om Zegen voor zijn opgang naar het priesterschap in de loop van het jaar 2022.

Alexander de Graaf Woutering
Plebaan-deken

Tv-mis uit kathedraal gemist?

Op zondag 18 april kwam de landelijke televisiemis uit onze kathedraal. Uitzending gemist? Kijk hier de viering terug.

TV mis op zondag 18 april

Op zondag 18 april wordt de eucharistieviering niet om 10.00 uur vanuit de Munsterkerk gestreamd maar komt deze op dat tijdstip vanuit de Kathedraal. Deze mis is te zien om 10.00 uur via de landelijke televisiezender NPO 2 en via de website van KRO-NCRV. U kunt zich niet meer opgeven om aan deze viering in de kerk zelf deel te nemen. De aanmelding is volgeboekt.

In de Munsterkerk vindt de H. Mis deze zondag om 11.30 uur plaats i.p.v. het gebruikelijke tijdstip van 10.00 uur. Hiervoor is aanmelding nog mogelijk.

 

Bisschop Harrie Smeets zegent onze kerstbomen

Tijdens een bezoek aan boomkwekerij- en tuincentrum Roermond-Zuid heeft bisschop Harrie Smeets vrijdag 27 november jongstleden de kerstbomen van dit jaar gezegend.

Adventsboodschap 2020

Broeders en zusters in Christus,

Een foto uit de media: voor de kerk van Nice staat een soldaat met een mondkapje op en in zijn handen heeft hij een geweer. Die foto zegt veel over het afgelopen jaar, want in die ene foto zitten twee vormen van gevaar die dit jaar om aandacht vroegen: er zijn mensen die het leven van anderen bedreigen en er is een virus dat evenzeer levensbedreigend kan zijn. En dus letten we op, zijn we waakzaam: waakzaam dat corona niet verder verspreid wordt en waakzaam dat het leven van mensen niet door anderen bedreigd wordt. De foto van de soldaat met mondkapje en geweer toont die waakzaamheid in één beeld. Zou dat de waakzaamheid zijn die Jezus bedoelt in het evangelie als Hij zegt: ‘Wees waakzaam’?

Is deze waakzaamheid het nieuwe normaal voor onze toekomst? Bij alle maatregelen, hoe begrijpelijk en zinnig ook, is er ook iets in ons binnenste dat zich verzet tegen het idee dat dit het nieuwe normaal zou zijn: dat we op weg zijn naar een wereld waarin onze handen gevuld worden met een geweer en ons gezicht bedekt wordt, zodat het bijna onmogelijk is om te zien welk gevoel daarop te lezen staat. In het verlengde daarvan was onlangs in het nieuws dat heel jonge mensen, eigenlijk nog kinderen, steeds vaker een mes bij zich dragen om zichzelf een gevoel van veiligheid te geven.

Een van de oer-menselijke gevoelens, die dit jaar nogal sterk naar voren kwam, is angst: een bedreigend virus in de buurt of geweld dat een mens blijkbaar zomaar kan treffen: het roept angst op. Bang zijn, is een heel menselijke eigenschap die ertoe kan leiden dat we ons verschansen achter de schijnveiligheid van een wapen, van scherpe woorden of van een gezichtsuitdrukking waaraan niets valt af te lezen.

Met heel ons wezen voelen wij aan dat het niet de bedoeling kan zijn dat dit normaal is, dat wij in permanente angst zouden moeten leven. Als mensen verwachten, hopen en geloven we dat een ander ons in principe wel goed gezind is en dat onze wereld fundamenteel wel goed geschapen is. Kortom: dat we bestemd zijn om zonder constante bedreiging te leven en evenzeer bestemd zijn om samen te leven.

Jezus roept op tot waakzaamheid aan het begin van de Advent. Dit is echter geen waakzaamheid om het onheil buiten de deur te houden, maar waakzaamheid om het heil binnen te laten. Om het heil dat God ons schenkt niet voorbij te lopen, maar onze ogen, onze handen en ons hart ervoor open te houden.

Maar verwachten wij nog heil van Godswege of hebben veel mensen God in het verleden opgesloten? Geloof, dat was vroeger, wordt dan gezegd. Of: van geloof komt alleen maar ellende. Daar is veel op af te dingen. En als God er alleen in het verleden was, wat houden we dan over voor de toekomst? Waar vinden we dan nog heil als het leven ons te machtig dreigt te worden?

Uiteraard dienen we onze eigen en elkaars gezondheid te beschermen, onze duur bevochten vrijheid te verdedigen en ook is het goed dat jonge mensen zo’n mes afgenomen wordt. Maar zou het niet nog beter zijn als de angst zelf van ons weggenomen zou worden, als we zouden ervaren dat angst niet nodig is?

De profeet Jesaja in de eerste lezing gebruikt een mooi beeld: Het volk van Israël zit in de problemen en God lijkt onzichtbaar geworden, onzichtbaar verscholen achter de wolken. Het volk heeft God blijkbaar vergeten. ‘Niemand die eraan dacht uw Naam aan te roepen, die op U zijn vertrouwen durfde te stellen,’ zegt Jesaja. Dan vraagt hij: ‘Scheur toch de hemel open en daal af.’

Laat het heil binnen, roept het evangelie. ‘Scheur toch de hemel open en daal af.’ Christus is het die ons heil brengt. Hij daalt af, komt naar ons toe en deelt ons menszijn. Niet zodat alle problemen van ons weg genomen worden, maar om te laten zien dat angst niet nodig is; dat Hij ons leven deelt en redt.

God brengt onze wereld geen onheil maar heil. De Immanuel, God-met-ons, komt naar ons toe en laat ons weten dat we ten diepste van God zijn. Wees waakzaam, zodat we Zijn Woord met open armen kunnen ontvangen, zodat het ons innerlijk kan bevrijden van angst en onzekerheid en niet afketst op een geharnast innerlijk.

‘God staat bij, wie op hem durft te hopen.’ Dat is de belofte van Jesaja in de lezing. En iets durven, veronderstelt dat we niet te bang zijn. Laten we niet bang zijn op God te vertrouwen. In het groeiende Licht van de Advent kan Hij de wolken van onze bange duisternis verdrijven en ons brengen tot Christus: Licht uit Licht.

Een gezegende Adventstijd toegewenst.

Roermond, november 2020

+ Harrie Smeets,
bisschop van Roermond

Adventsvieringen met bisschop in Caroluskapel

Bisschop Harrie Smeets zal op de vier zondagen van de Advent een eucharistieviering opdragen in de Caroluskapel in Roermond. Deze viering is bedoeld als een bescheiden uitbreiding van de ‘vieringencapaciteit’ in het centrum van Roermond, omdat in alle kerken maar 30 mensen mogen worden toegelaten. Op deze wijze kunnen toch wat extra mensen tijdens de Advent een eucharistieviering bijwonen.

Tijdens deze vieringen op zondag 29 november, 6 december, zondag 13 december en zondag 20 december gelden in de Caroluskapel dezelfde regels als in alle parochiekerken. Dat wil zeggen dat maximaal 30 personen de viering kunnen bijwonen, dat vooraf aanmelden noodzakelijk is en dat er een dringend advies geldt om in de kapel een mondkapje te dragen.

De Caroluskapel ligt aan de Swalmerstraat 100 in Roermond (bij de kantoren van het bisdom). Deze adventsvieringen beginnen steeds om 9.30 uur. Aanmelden kan alleen telefonisch via de receptie van het bisdom: op werkdagen van 9.00 uur – 13.00 uur via 0475-386888.

Zaterdag livestream Mis 800 jaar Munsterkerk

Het is donderdag (1 oktober) precies 800 jaar geleden dat de O.-L.-V. Munsterkerk werd ingewijd door aartsbisschop Engelbert van Keulen. Dit wordt aanstaande zaterdag (3 oktober) om 18.00 uur gevierd met een pontificale eucharistieviering door bisschop Harrie Smeets. Lees meer

3 oktober officiële viering 800 jaar Munsterkerk

Op 1 oktober a.s. zal het exact 800 jaar geleden zijn dat de Munsterkerk voor de Eredienst ingewijd werd.
Helaas heeft Stichting Munsterkerk 800 vanwege de corona-omstandigheden vrijwel geheel af moeten zien van alle feestelijkheden en activiteiten rond dit jubileum. Lees meer